tuvalimi odanın en aydınlık yerine sabitledim, köşedeki masayı camın önüne çektim, yatagı biraz itekledim, kapı zor acılıyor ama idare etcem aRtık. masanın üzerine üç-dört kat gazete serdim -mukavva olsa daha iyi olcak sanırım. evet, evet mukavva. üşenmedim gittim, 2 büyük parca mukavva aldım kırtasiyeden. şimdi gazetelerin üzerinde uzanıyorlar.balkondaki ıvır-zıvırın arasından birkaç kutuboya ile fırcaları cıkartttım. masanın sol kösesine, tuvale yakın koydum onları da, ama pek umut vaadetmiyorlar, yenilerini almak gerekecek büyük ihtimalle. . neyse yarın alırım artık onları da. pes etmek yok. güzel bir resim cıkacak ortaya. içinde hiç hüzün olmayan, anlamsızlıklardan arınmış, berrak bir resim.
yoruldum bugün, yarın secerim kartpostalı da artık, boyaları alırken..

....

evet ya güzel resim secmişim, iyi ki öbürünü almadım, kasvet vardı onda biraz, bu içime sindi hem, hem de arı.. hımm,şimdi nasıl baslayım? sanırım bugün siyahla baslamalıyım, şu kenarlara birazcık siyah vurmak gerekecek. tabi agaç olacak yerlerinde altında birkaç ton siyah olmalı, göl için sonra siyah kullansam cok daha iyici olacak galiba.. ama birazına vurabilirim, cok az.. evet, tamam iyi oldu bu. eh ilk gün için fena sayılmaz, kurusun bakalım şimdi biraz

.....
bugün baslayabilirim ağaçlara.. yeşil kullanabilirim nihayet. hımm yeşil önemli.. nasıl yapsam. ton ayarlamam gerekecek. ama önce paleti bulmalıyım, nasılda unuttum onu, hay Allah, inşallah duruyodur. evet bir bakalım, burda işte ama cok kötü durumda, kazısam iyi olacak..
yok olmayacak, kullanılacak gibi değil bu da.. napalım onu da alırız yeniden.. tek sorun hevesim yarına kaldı..

.....

bugün başlıyorum yeşile artık sonunda, palet de tamam nasılsa.. biraz siyah alıyım ama önce, ne az ne cok olmalı, tamam..simdi de yeşil. en iyisi mi birazını karıyım ben bunların, yeşilin birazını da direk kullanırım daha üstlerde. güzel oldu bu yeşil; yok bu fırça olmaz, su daha iyi, daha kalın.. evet başlıyoruz. gercekten vuruyorum fırcayı tuvale. bu çok güzel. büyük boya parçaları bırakacak şekilde dokundur ve çek, sonra yeniden, yeniden.. ağaçlar belirdi işte hafiften. belkide bana öyle geliyor. koyu renkle işim bitti mi? pek sayılmaz ama az inceltsem iyi olucak, birazcık tiner görür işimi.. evet hoş oldu bu renkte. şimdi çimen, çalı olan kısımlar içinde temelleri atalım onların ağaçlara göre daha açık olması iyi olucak. hıhı tamam bu da oldu işte.. neyse bunlar kurusun biraz, bir kahve içeyim bende..
oo epey zaman geçmiş, nasılda dalmışım sohbete fatoşla, unutmuşum seni burada.. hey korkma vakit geç oldu diye bırakmıycam seni, devam ediyorum tabiki de.. şimdi, şöyle bir bakalım, ne yapmak gerek? şu yeşili biraz daha açsam iyi olacak galiba.. şimdi bana daha ince bir fırça gerek.. tamam yeniden vuruyorum tuvale..
oldu gibi sanki, evet oldu ağaçlar ve çalılar ortaya çıktı, ama saatte kaç olmuş bu arada.. biraz uyusam hiç fena olmuycak.

.....
iki gündür bakmıyorum sana hiç, biliyorum dargınsın bana, ama nedenlerim vardı..şimdi kaldığımız yerden devam ediyoruz ve her sey cok daha güzel olacak.. bugun seni maviyle tanıştırcam, eminim çok seviceksin onu.. hazır mısın, başlayalım mı?

.....

cok zaman aldı ama gökyüzü, göl, kayalar, agaçlar hepsi tamam oldu işte.. bugün kalan gölgeleri vericem ve gereken kesmeleri yapıcam.. bitiyor artık..

.....
seni siyahla tanıstırdıgım günden bugüne nerdeyse bir ay olmus ve bugün ikimiz içinde çok önemli bir gün biliyorsun de mi?sana son fırcaları vurucam ve imzamı attıktan sonra sana şöyle odanın öbür ucundan uzun süre bakıcam.

ben bana kattıklarının farkındayım, umarım sen de sana kattıklarımın farkındasındır.

&&&

hayatta emeksiz hiçbir şey olmuyor bana göre; emek vermeden, çaba göstermeden ve en önemlisi sabretmeden istediğiniz şeyi asla elde edmiyorsunuz.
ve inandığım diğer bir şey de; hayat pek çok renkte, her gün her an baska bir rengiyle karşı karşıyayız. bir boyanın üstüne henüz kurumadan yenisini vurursanız, asla tumaz. önemli olan bir rengi diğeri kuruduktan sonra vurmak, renkleri birbiriyle karıştırmamayı bilmek!!

bitmiş bu anlamsız kapışma. ne güzel, dost olmuş hepsi. öğrenmişler ki; hepsi aynı ananın çocukları aslında. yok  bir ayrım bir ırk ile diğeri arasında aslında. ve sonra sormuşlar  kendilerine; niye bu savaşlar o zaman, niye bu dert, tasa, mutsuzluklar? sonra vazgeçmişler birbirlerini amansızca öldürmekten..

bebekler şiirle gözlerini açar olmuş dünyaya. atılan bombaların çıkarttığı iç burkan seslerin yerini müzik almış. harita da çok yer kaplama hırsı bitmiş. doğal kaynakların içinde petrol, doğal gaz olduğu kadar sevginin de  olduğu öğrenilmiş nihayet. gece çökünce huzur da çöker olmuş; vaktiyle gözyaşı yağan memleketlere.. kışı eskisi kadar soğutmaz, yazı da eskisi kadar yakmaz olmuş bu büyük diyarın.. eller uzanmış yine  başka ellere  ama bu kez silah taşımadan. dostluklar paketlenip, postalanmış her bir şehre, kasabaya, haneye.. yürekler ölüm korkusundan çok daha başka şeyler -güzel şeyler- için çarpar olmuş. gökyüzü yeryüzüne, yeryüzü de gökyüzüne aşık olmuş. kenetlenmişler birbibrine ayrılmamak üzere. bir zamanlar fısıltıyla  söylenen sözler, bugün en büyük harflerle yankılanır olmuş. herkesin diline, yüreğine  dolanmış en güzel kelime ; "barış"

.
.
.
 uyanmışım birden bu güzel rüyadan.. hala etkisindeyim..rüyaydı biliyorum, gerçek değildi ama daha önce de çok rüyam gerçek olmamış mıydı? peki bu neden gerçek olmasın ki?

&&&

inanırsak ve çabalarsak neden gerçek olmasın ki?